Biografia

Prawdziwe imię: Stephen Farrelly

Wzrost: 198 cm

Waga: 124 kg

Urodzony: 28 stycznia 1978

Pochodzenie: Irlandia

Finishery: Celtic Cross, Brogue Kick, Irish Curse

Sheamus zadebiutował we Frolida Championship Wrestling ( rozwojówka WWE) 2 X 2007. Występował tam pod pseudonimem Sheamus O"Shaunessy. W FCW dwa razy zdobył Florida Heavyweight Championship. 22 lipca 2009 przeszedł do WWE.

Zadebiutował w ECW gdzie 30 czerwca pokonał jobbera Oliviera Johna, a dwa tygodnie później Romana Cornella przedstawiając się jako Celtic Warrior. 31 lipca pokonuje bez problemów Goldusta po Irish Curse, tydzień później znowu wygrywa ze Złociutkim, jednak po walce został przez niego zaatakowany. Jego kolejny pojedynek z Goldustem zakończył się double count-outem. Co doprowadziło do tego, że 1 września zmierzyli się ze sobą w No Disqualification, No count out matchu, który zakończył się zwycięstwem Sheamusa po Yakuza Kick i Urangane Backbreaker. Ten pojedynek zakończył jego feud z Goldustem. Podczas następnego ECW w tag-teamie z Sheltonem Benjaminem pokonał Goldusta i Yoshiego Tatsu. Po walce Celtycki Wojownik zaatakował Sheltona. Ich feud rozpoczął się tydzień później kiedy w 10 man battle royal został wyeliminowany przez Benjamina. 22 września podczas Abraham Washington Show spotkał się ze ,,Złotym Standardem" i obrażony przez niego zaatakował Sheltona. Miesiąc później wygrał z nim.

Na Raw zadebiutował pokonując Jamiego Nobla i tydzień później skończył jego karierę. Na Survivor Series był w drużynie The Miza, która wygrała elimination match z drużyną Johna Morrisona. 16 listopada zaatakował timekeepera i Jerry'ego Lawlera, który opuścił arenę z pomocą sędziów. Tydzień później wygrał dziesięcioosobowy Battle Royal o miano pretendenta o pas WWE eliminując R-Trutha, MVP, Marka Henry'ego i Kofiego Kingstona i podczas tej samej gali łamiąc stół na Johnie Cenie. Pokonał go również w Tables Matchu na TLC. Rok zakończył z nagrodą slammy za debiut roku i z pasem WWE. Na Royal Rumble pokonał Randiego Ortona. 1 lutego przegrał brawl z Edgem, ale tydzień później pokonał Christiana. Na Elimination Chamber został wyeliminowany przez Triple H i stracił tytuł Mistrza WWE. Doprowadziło to do walki Sheamusa z HHH na Wrestlemanii (wygrał HHH) i na Extreme Rules podczas której Sheamus kontuzjował The Game'a. Podczas Draftu walczył w Triple Threat Matchu z Batistą i Ortonem o miano pretendenta do tytułu Mistrza WWE. Walkę wygrał Batista po interwencji Edga. Celtic Warrior zaatakował Johna Cenę po Over the Limit co było sygnałem, że chce zdobyć pas. W kwalifikacji do Fata Four Wayu pokonał Marka Henry'ego. Na Vieving Choice zmierzył się z Kanem, który oskarżył go o atak na Undertakera. Na Fata Four Way Sheamus wygrał dzięki pomocy Nexusa, tak samo jak w rewanżu (sędzią specjalnym był Vince Mcmahon). Podczas walki Ceny z Nexus Irlandczyk zainterweniował pomagając byłemu mistrzowi. Na Money In The Bank Celtycki Wojownik znów pokonał Cenę, znów dzięki Nexus. Dzięki R-Truthowi Miz nie wykorzystał walizki na mistrzu i Sheamus walczył z Randym Ortonem, zachowując pas. 23.08 Farelly na swego przeciwnika o tytuł wybrał Zacka Rydera, którego pokonał w minutę, po czym anonim owy manager RAW powiedział, że na Night of Champions Sheamus będzie bronił swój pas przeciwko Edge'owi, Chrisowi Jericho, Randiemu Ortonowi, Johnowi Cenie i Wade Barretowi. Z okazji 900 odcinka RAW Sheamus, Orton, Cena, Edge i Jerycho zmierzyli się w Elimination Machu z Negusem. Wygrał Nexus poprzez odwrócenie się Y27 i Edgeâ'a Na Night of Champions traci pas na rzecz Ortona, i przegrywa na Hell In a Cell. Celtycki Wojownik mógł uzyskać kolejnego title shota podczas 20 man battle royal lecz został wyeliminowany przez Johna Cenę ( Irlandczyk wyrzucił DH Smitha i Evana Bourneâ'a). Niedługo później Sheamus pokonał Daniela Bryana i zakwalifikował się do teamu RAW na Bragging Rights. 18.10 w Battle Royal pomiędzy Brandami został wyeliminowany jako ostatni. Na gali PPV Celtic Warrior wdał się w brawl z Big Showem, a obaj zawodnicy się wyeliminowali. Jednak walkę wygrało Smackdown. 24.10 Farelly niespodziewanie uległ Santino Mirelli lecz tydzień później pokonał Vladimira Kozlova. 8 listopada znów uległ Mirelli tym razem przez dyskwalifikację, a po walce zaatakował go John Morrison. Na RAW Old School Sheamus zaatakował Morrisona będącego w obecności Geralda Briscoe. Jednak na Survivor Series były mistrz WWE uległ mu. Irlandczyk wygrał turniej King of The Ring w finale pokonując nikogo innego jak Morrisona (Sheamus miał ułatwione zadanie gdyż walka ćwierćfinałowa w której mieli się zmierzyć jego potencjalni rywale Ezekiel Jackson i Drew McIcyntire zakończyła się double countoutem), a wcześniej w kwalifikacjach R-Trutha, a w półfinale Kofiego Kingstona. Tydzień później jego przeciwnik z Survivor Series przerwał mu koronację co doprowadziło do ich pojedynku na TLC w Ladders Machu, którego zwycięzca otrzymuje kontrakt na walkę o pas WWE. Wygrał po raz kolejny Morrisom. 20.12 Sheamus, Miz i Alex Rile przegrali z Morrisonem, Randym Ortonem i Jerzym Lawlerem.

Sukcesy:

WWE Championship 2 razy w sumie 161 dni

Tytuł King of The Ring (2010)

Nagroda Slammy za debiut roku (2009)

PWI 500- Pozycja 10 (2010)

FCW Heavyweight Championship (2 razy)

Akcje rozpoznawcze:

Clothesline

Bodyslam

Powerslam

Theme:

Written In my face (Jim Alan Johnston) od 2009-

Posted in: